Ovulatie Berekenen

Bereken je ovulatie en vruchtbare dagen en lees alles over zwanger worden en zwanger zijn

Home / Ik ben zwanger / Bevallingsverhalen / Bevallingsverhaal van mama L.

Bevallingsverhaal van mama L.

25 januari : Gestript
27 januari : Slijmprop verloren


31 januari 2016 05.30u
L. sliep al een dikke maand slecht. Hij wou niet meer in zijn eigen bed, enkel bij ons. Na een hele korte nacht (2.00u-5.00u) was ik het zo beu. Ik ben opgestaan en heb geroepen dat hij nu echt wel in mijn eigen bed moest slapen. Heb me omgedraaid, deur dicht en terug in bed gekropen. Opeens voelde ik precies een heel harde stamp naar beneden toe, op mijn buik een heel natte plek.Ik zei nog tegen mijn man : “Ik heb in mijn broek gedaan van mij op te jagen” … Effe naar beneden voor maandverband aan te doen en dan kunnen we eindelijk slapen! Ik strompel de trap af, neem een maandverband, doe mijn onderbroek uit, zet me neer en toen “AUUUUUUUUWWWW” riep ik nog! Dit was duidelijk een wee (het gevoel herkende ik meteen terug).

Ik riep naar J. dat hij zijn ouders maar moest bellen, die moesten naar L.komen maar kreeg geen reactie (die zal gedacht hebben : ohhhh nog tijd genoeg). Ik doe mijn onderbroek aan en strompel terug de trap op, auw! Daar is de volgende al… Hangend & puffend tegen de kleerkast terwijl ik mijn kleren bijeenzocht… Ik heb de telefoon genomen en mijn ouders gebeld, vol ongeloof kwam er een : “Oke ik kom eraan”! Ik voelde ze nu zonder regelmaat opkomen, maar ze deden wel veel pijn.

Om 05.45u was mama hier. Zijn het weeeën? Gaat het? Moet je vertrekken? JA NEE JA!!! Ze kwamen nog steeds niet regelmatig, maar ze begonnen wel meer pijn te doen. Om 05.55u, na het bijeendoen van de laatste spulletjes & L. te hebben aangekleed zijn we dan maar vertrokken. Voor ik in de auto geraakt was waren we weer 5 minuten verder, ondertussen kreeg ik ze afwisselend om de 1/2 minuten.

06.10u
ben ik beginnen timen & bleek dat ik mijn weeën al om de minuut had. Vond het toch een akelig moment want stel dat ik onderweg moest bevallen… Eenmaal op de autostrade richting ziekenhuis voelde ik een ENORME druk, ik riep nog tegen J. IK MOET NAAR DE WC!! Die ging opeens wat sneller rijden en riep : hou het nog maar even op (hahaha ja hoor) Afslag ziekenhuis : EINDELIJK WE ZIJN ER BIJNA!!

Die paar minuten leken nog uren te duren, maar daar kwamen we aan op de spoedgevallen. Voor ik uit de auto gestrompeld was, in de rolstoel zat,…. Dat leek ook weer uren te duren!
Binnen aangekomen, ingeschreven, eindelijk iemand aangekomen die ons kon begeleiden naar de verloskamers, werkte die stomme rolstoel (eentje van binnen) ook nog niet.
Wouden ze mij daar ook nog omzetten naar een andere, ik heb vriendelijk bedankt!!

Tegen 06.45u kwamen we aan in de verloskamers, verloskamer nummer 5. Daar had ik ook al gelegen toen ik binnen ben gegaan met mijn blaasontsteking. Ik moest mijn broek uitdoen en op de verlostafel gaan liggen, maar had juist een wee. Ze greep me bij mijn arm en sleurde me uit de rolstoel, trok mijn broek naar beneden en duwde me op de tafel. “Eerst aan de monitor”! Jaja, dat weet ik ook wel maar ik was in paniek en kreeg mijn weeën niet meer opgevangen. Daar kwam een andere vroedvrouw binnen, gelukkig was die brute op het einde van haar shift! Toen ik aan de monitor hing heeft ze naar opening gevoeld, meteen voelde ik het warm worden tussen mijn billen, “Is mijn water gebroken”? Ja, nu wel! Ik had 4 cm voor ik binnenging, nu had ik er al 5. Kleine teleurstelling dus… Ze vroeg of ik epidurale wou, JA en zo snel mogelijk graag! Ja met 5 cm zou dat net moeten gaan, ik ga ervoor bellen…

Ondertussen werden de weeën steeds heviger en wist ik met mezelf geen blijf meer, heb zelfs een paar keer geroepen dat ik het niet meer kon, het ging niet meer… De vroedvrouw & een stagiaire sleurde me er steeds weer door en ik excuseerde me tussendoor telkens.

Rond 07.30u kreeg ik eindelijk mijn epidurale, alles werd goed uitgelegd maar dat interesseerde me niet het enige wat ik dacht : STEEK DAT DING ERIN & SNEL!! Ik vroeg achter het knopje, om bij te duwen maar dat mocht blijkbaar pas na 09.00u. Het heeft zeker nog 30 minuten geduurd voor ik niks meer voelde : EINDELIJK pijnloos (08.15u) Ondertussen 7cm, oh dat zal dan nog wel even duren zeker…. V. zijn hartslag ging naar beneden, ze hebben meteen een zakje glucose aangehangen. Gelukkig herstelde dit snel.

Om 08.40u vroegen ze of ze nog eens mochten voelen (de vroedvrouw & de stagiaire). De stagiaire voelde : 10 zei ze. WAT, dat kan toch niet dacht ik nog?! Toen de vroedvrouw voelde zei ze : Nee 9.5cm er zit nog net de randje ze mag nog niet persen. Ze vroegen of J. nog iets wou eten… J. wou eerst niet, maar volgens de vroedvrouw was er nog tijd voor. Ze kwamen J. zijn eten brengen en ze zei nog : ik kom om 9.00u nog eens voelen, als er iets is bel maar.Ze was de deur nog niet uit en toen voelde ik al een ENORME druk! Ik dacht nog : zo snel dat kan echt niet, maar het bleef. J. was ondertussen aan zijn boterhammen begonnen, ik heb maar gebeld. Ja? Ik voel enorme druk… Ja dat is normaal, ik zal nog eens voelen maar……………….. Ohhhhhhhh 10!!
Nu al, dat kan toch niet… Alles is pas goed 3u geleden begonnen?! Ze liep de gang op en riep BEL DE GYNAECOLOOG, ZE HEEFT 10 CM!!!!

(08.45u) V. zat ondertussen al helemaal beneden wat bij ons eerste kindje niet het geval was. Meteen werd het bed omgebouwd naar verlostafel, vlogen mijn benen omhoog, stond de assistente al aan het voeteinde & mocht ik al beginnen persen. J. moest opeens heel haastig zijn boterhammen opeten hahahahaha. Het eerste wat ik vroeg was of hij ook donkere haartjes had : “Ja, en veel” zei ze. Nu wou ik mijn kleine ventje echt wel zien, ik had er zolang op gewacht en had er zo hard voor gevochten (heel lang platgelegen)! De laatste minuut van het persen, nam de vroedvrouw een krukje en drukte met haar hele gewicht op mijn buik. Waarschijnlijk zal zijn hartslag weer aan het zakken zijn geweest.

Na 10 minuten goed persen werd ons kleine ventje eindelijk geboren… ik mocht hem aannemen en op mijn buik leggen.
De tranen in mijn ogen en vol ongeloof… Daar ben je dan! Ik werd opslag verliefd op jou!!

(De gynaecoloog kwam te laat 😉 )

Wil jij ook je bevallingsverhaal delen? Stuur het in via het contactformulier op de website of via een privébericht op onze facebookpagina.

  • Facebook
  • Twitter
  • Google+

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 
Copyright 2017 Ovulatie-berekenen.com