Ovulatie Berekenen

Zwanger worden; ovulatie berekenen, vruchtbaarheid verhogen en meer

Home / Ik ben zwanger / Bloedverlies tijdens zwangerschap: mogelijke oorzaken van bloedingen

Bloedverlies tijdens zwangerschap: mogelijke oorzaken van bloedingen

Ongeveer 1 op 30 vrouwen krijgt last van vaginaal bloedverlies tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap. Het is natuurlijk enorm schrikken als je ineens bloed in je onderbroek aantreft, want het kan een slecht voorteken zijn. Zo begint een miskraam meestal met bloedverlies. Gelukkig betekent het niet altijd dat er iets ernstigs aan de hand is. De oorzaak van zo’n bloeding is vaak genoeg onschuldig.


Oorzaken bloedverlies tijdens eerste drie maanden zwangerschap

Een miskraam is in de helft van de gevallen de oorzaak van bloedverlies tijdens de eerste twaalf weken van de zwangerschap. In dat geval gaat het bloedverlies gepaard met buikkramp. De rest van de gevallen is het bloedverlies meestal onschuldig: een innestelingsbloeding, bloedingen die veroorzaakt worden door een gesprongen bloedvaatje, een blaasontstekingonsteking, een ontsteking van de baarmoedermond of poliep kunnen meestal niet zo veel kwaad en stopt vanzelf. Een hematoom komt sporadisch voor en kan (hoeft niet) wel een extra risico op een miskraam geven.

  • Geknapt of gesprongen bloedvaatje

    Tijdens de zwangerschap is de baarmoedermond veel beter doorbloed dan normaal. Vlak onder de dunne huid liggen veel bloedvaatjes aan de oppervlakte. Tijdens het vrijen kunnen ze makkelijk geraakt worden en ‘springen’. Door zo’n opengeknapt bloedvaatje onstaat helderrrood bloedverlies. Het bloeden stopt vrij snel, het duurt meestal niet langer dan 36 uur. Een bloeding door een gesprongen bloedvaatje is onschuldig. Buikkramp of buikpijn komt daarbij niet voor.

  • Blaasontsteking

    Door een blaasontsteking kun je wat bloed verliezen. Dit bloedverlies komt niet uit de vagina, maar uit de blaas. Het bloed zit bij de urine. Door een blaasonsteking heb je vaak pijn of een branderig gevoel bij het plassen. Het is niet echt gevaarlijk, maar het moet wel behandeld worden met antibiotica. Als je zwanger bent, kan een onbehandelde blaasontsteking vroegtijdige weeën veroorzaken.

  • Poliep of ontsteking van de baarmoedermond

    Bloedverlies tijdens zwangerschap kan ontstaan door een afwijking van de baarmoedermond, bijvoorbeeld door een onsteking of door een poliep. De baarmoedermond kan dan makkelijk gaan bloeden. Zo’n bloeding komt voornamelijk voor na het vrijen of na een moeilijke stoelgang.

  • Bloedklonter in de baarmoeder (hematoom)

    Een bloedklonter in de baarmoeder of hematoom kan de oorzaak zijn van veel, helderrood bloedverlies. Een hematoom geeft wat extra risico op een miskraam, maar meestal lost de hematoom vanzelf op en verloopt de rest van de zwangerschap gewoon prima. Bij sommige vrouwen blijft de bloedklonter de hele zwangerschap in de baarmoeder zitten.

  • Miskraam

    1 op 10 zwangere vrouwen krijgt een miskraam. Vaginaal bloedverlies al dan niet in combinatie met krampen in de buik zijn meestal de eerste symptomen. Vaak begint een miskraam met wat roze slijmverlies, maar de bloeding wordt al gauw heftiger waarbij je enkele donkere, gladde bloedklonters (bloedstolsels) verliest. De oorzaak van een miskraam is bijna altijd een aanlegstoornis. Het vruchtje is niet in orde en groeit daarom niet verder en zal afgestoten worden door het lichaam. Wat opvallend is bij een miskraam is dat de zwangerschapsverschijnselen afnemen. Door de plotselinge daling van het zwangerschapshormoon hCG kun je je ineens veel minder moe of misselijk voelen.

  • Mola-zwangerschap

    Bij een mola-zwangerschap verlies je ook wat bloed. Je baarmoeder lijkt groot voor de duur van je zwangerschap. Op de echo zie je in plaats van een vruchtje een baarmoeder gevuld met kleine blaasjes. Je moet bij een mola-zwangerschap zo snel mogelijk gecurreteerd worden en zul je ook medicijnen krijgen. Je zult dan een tijdje moeten wachten voordat je weer opnieuw zwanger mag worden.

  • Buitenbaarmoederlijke zwangerschap

    Bij 1 op 100 vrouwen groeit het vruchtje niet in maar buiten de baarmoeder. Dit is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. In het begin verloopt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap meestal net zoals een gewone zwangerschap, tot er ineens bloedverlies ontstaat of erge buikpijn al dan niet in combinatie met schouderpijn. Zo’n zwangerschap buiten de baarmoeder geeft kans op ernstige complicaties en moet zo snel mogelijk worden afgebroken.

Wanneer is het bloedverlies zorgelijk en moet je een dokter bellen?

Zwanger zijn en bloedverlies hebben, betekent niet altijd dat je zwangerschap in gevaar is. Veel zwangere vrouwen twijfelen dan ook wanneer ze contact op moeten nemen met de dokter, verloskundige of gynaecoloog. Hieronder vertellen we je in welke situaties je beter wel kunt bellen en wanneer je beter even kunt afwachten.

    Niet bellen

  • Verlies van oud, bruin bloed of roze slijm bij het afvegen zonder dat je krampen of buikpijn hebt
  • Bij wat bloedverlies na het vrijen of na moeilijke stoelgang
    Wellicht zijn deze kleine bloedingen gewoon onschuldig en kun je beter even wachten met bellen.

    Wel bellen

  • Bij redelijk wat helderrrood bloedverlies dat blijft druppelen al dan niet in combinatie met buikpijn en/of koorts (+38 graden)
  • Bij heftig bloedverlies met stolsels
  • Bij hevige pijn die erger is dan je menstruaties
  • Bij duizeligheid in combinatie met zweetaanvallen, schouderpijn en het gevoel hebben dat je flauwvalt
  • Probeer tijdens het gesprek zo veel mogelijk relevante details te geven, bijvoorbeeld hoe vaak je een maandverband moet verschonen, waar je pijn hebt en de intensiteit van de pijn.

    Ongerustheid en twijfel zijn altijd een reden om te bellen!




Afwachten of doorverwijzing voor echografie

De dokter beslist wat er verder zal gebeuren. Soms krijg je het advies om nog even af te wachten. Het kan ook zijn dat je wordt doorverwezen voor een echografie. Er wordt dan gekeken waar het bloedverlies vandaan komt, of het vruchtje nog altijd in de baarmoeder zit en of er eventueel hartactie is als de zwangerschap ver genoeg gevorderd is. Het hartje gaat meestal pas vanaf week 7 kloppen.

Een echo geeft ergens een stukje zekerheid en opluchting als alles goed blijkt, maar uiteindelijk is het een momentopname en wil zo’n goede echo niets zeggen over het verdere verloop van de zwangerschap. Daarom wordt er over het algemeen een afwachtende houding aangenomen als het om bloedverlies tijdens de eerste weken van de zwangerschap gaat. Er is wel altijd reden tot verder onderzoek als dat bloedverlies gepaard gaat met zeer veel pijn en/of koorts en neiging tot flauwvallen.

Oorzaken bloedverlies tweede en derde trimester zwangerschap

Helderrode bloedingen in het tweede en derde trimester van de zwangerschap zijn altijd een reden om de verloskundige of gynaecoloog te bellen. Verder onderzoek is dan aangewezen om na te gaan waar dat bloedverlies vandaan komt.

De mogelijke oorzaken van bloedverlies verder in de zwangerschap zijn:

  • Een laagliggende of voorliggende placenta (placenta praevia)

    De placenta groeit meestal bovenin de buik. Heel soms ligt de placenta aan de voorkant, en in zeldzame gevallen vlakbij of over de baarmoedermond. Deze zwangerschapscomplicatie waarbij de placenta de baarmoedermond geheel of gedeeltelijk bedekt heet ook wel een placenta praevia. Dit veroorzaakt vaak bloedingen, zonder dat je last hebt van buikpijn. Vaginaal bevallen is onmogelijk bij een placenta praevia, je kindje moet in dat geval ter wereld komen door een keizersnede.

  • Loslatende placenta

    Een loslatende placenta kan ontstaan vanaf de 16e week van de zwangerschap en geeft meestal acute klachten: plotseling zeer veel bloedverlies dat samen gaat met hevige buikpijn en rugpijn dat op weeën lijkt. De buik voelt daarbij heel hard aan. Het is veelal het gevolg van een gescheurd bloedvaatje tussen de placenta en de baarmoederwand. Het bloed begint zich op te hopen en gaat stollen. Daardoor kan de placenta losscheuren van de wand. Het is een ernstige, levensbedreigende zwangerschapscomplicatie die zo snel mogelijk moet worden behandeld met een spoedkeizersnede. Gelukkig komt een loslatende placenta weinig voor (bij ongeveer 0,4% van de zwangerschappen)

  • Onbekende oorzaak

    Niet altijd wordt de oorzaak van bloedverlies in het tweede en derde trimester achterhaald. Tijdens een echo is niets verontrustends te zien en je baby ontwikkelt zich gewoon zoals het hoort. Het stelt jou als aanstaande mama misschien niet echt gerust, maar je kindje doet het goed en dat is het belangrijkste.




  • Facebook
  • Twitter
  • Google+

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *