Ovulatie Berekenen

Bereken je ovulatie en vruchtbare dagen en lees alles over zwanger worden en zwanger zijn

Home / Ik ben zwanger / Soms gaat het mis / Buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een zwangerschap waarbij het embryo niet in de baarmoeder groeit, maar op een andere plaats, bijvoorbeeld in de eileider. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap moet altijd afgebroken worden.

Wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (bbz) heet in medische termen een extra uteriene graviditeit (EUG). Dit is een zwangerschap waarbij het embryo zich niet in maar buiten de baarmoeder ontwikkelt. Normaal gesproken ‘reist’ de eicel na de bevruchting vanuit de eileider verder richting de baarmoeder. Daar zoekt het een plekje in het baarmoederslijmvlies, nestelt zich in en groeit verder tot een baby.

Innesteling buiten de baarmoeder

Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is deze innesteling buiten de baarmoeder gebeurd. Dat is meestal in de eileider. Dat is de omgeving waar ook de bevruchting van de eicel heeft plaatsgevonden. Omdat deze plaats niet geschikt is voor de groei van een embryo en er weinig ruimte is, kan dat op een gegeven moment verschillende klachten geven, zoals bloedverlies en pijn op de plaats waar het vruchtje zit. De behandeling van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hangt af van van de ernst van de situatie. Wat vaststaat is dat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap niet gered kan worden en altijd eindigt in het verlies van het vruchtje.

Oorzaken van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Hoe kan het dat het embryo niet in de baarmoeder maar buiten de baarmoeder groeit? Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heeft verschillende oorzaken:

Beschadiging van de eileider

De belangrijkste oorzaak is een beschadiging van de eileider. Normaal gesproken reist de eicel na de ovulatie door de eileider naar de baarmoeder. Als er ergens een beschadiging zit in de eileider die een goede doorgang belemmert dan komt de eicel vast te zitten tijdens zijn reis. Als er op die plaats een ontmoeting tussen de eicel en een zaadcel is en er een bevruchting tot stand komt, zal er daar ter plekke een embryo gaan groeien. Een beschadiging van de eileiders kan ontstaan door:

  • een ontsteking aan de eileider (bijvoorbeeld door de SOA’s gonorroe of chlamydia)
  • een eerdere buitenbaarmoederlijke zwangerschap
  • sterilisatie
  • een vroegere operatie aan de eileider

Verklevingen

Verklevingen zijn strengen bindweefsel (een soort van inwendig littekenweefsel) die ontstaan na een operatie aan de buik of bij endometriose. De buikorganen kunnen door dit bindweefsel aan elkaar of aan de buikwand vast gaan zitten. Eén of allebei de eileiders kunnen dan weer door verklevingen afgeknikt worden.

Spriaaltje

Vrouwen met een spiraaltje hebben wel eens last van een chronische ontsteking van het baarmoederslijmvlies. De ontsteking kan opstijgen naar de eileider en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap veroorzaken. Het spiraaltje kan er ook voor zorgen dat de eileider wat minder gaat functioneren, waardoor een bevruchte eicel niet zo goed richting de baarmoeder verplaatst kan worden.

IVF-behandeling

Door de druk waarbij embryo’s worden ingespoten bij IVF, kan er eentje gaan dwalen. Als het embryo in de eileider terecht komt, kan het zich daar gaan innestelen.

De kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

1 op 100, oftewel 1% van de zwangerschappen is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. De kans is groter na een IVF behandeling, bij DES dochters en na een langdurige onvruchtbaarheid. Tevens is er een verhoogde kans als er verklevingen in de buikholte aanwezig zijn door een buikoperatie en dan met name een blindedarmontsteking en als een vrouw last heeft van endometriose. Vrouwen die ondanks een spiraaltje zwanger zijn geworden hebben ook een hogere kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Buitenbaarmoederlijke zwangerschap symptomen

In het begin van de zwangerschap verloopt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap net zoals een gewone zwangerschap. Je kunt last krijgen van de typische zwangerschapsverschijnselen, zoals misselijkheid, zere borsten en vermoeidheid. Op een gegeven moment ontstaan er wel klachten en buitenbaarmoederlijke zwangerschap symptomen, want alleen de baarmoeder is een geschikte plaats voor de groei van een embryo. Wanneer de symptomen ontstaan ligt aan de plaats waar het embryo zich bevind. Als dat in het smalle gedeelte van de eileider is geeft dit al vrij snel klachten. In het brede gedeelte van de eileider kan het langer duren voordat er symptomen ontstaan.

Bloedverlies en buikpijn

De eileider wordt opgerekt door het groeiende vruchtje en daar komen op een gegeven moment klachten van. Meestal is dat tussen de vijfde en de twaalfde week van de zwangerschap. Buikpijn en bloedverlies zijn de meest voorkomende symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Hoe groter het vruchtje groeit, hoe pijnlijker het wordt en hoe groter de kans op complicaties. De buikpijn zijn krampen van de eileider en kan aan één kant gevoeld worden, maar ook de hele onderbuik kan pijn gaan doen. De plaats van de pijn is afhankelijk waar de eicel zich heeft ingenesteld. De buitenbaarmoederlijke zwangerschap symptomen lijken op die van een symptomen van een miskraam. Als je ineens hele hele heftige buikpijn voelt in combinatie met pijn in je schouder en eventueel het gevoel om te poepen, is de kans groot dat er een eileider gescheurd is. Je kunt hiervan in shock raken. Zorg direct voor medische hulp!

Onderzoeken om EUG vast te stellen

Ga altijd langs de dokter, verloskundige of gynaecoloog als je denkt dat je zwangerschap niet verloopt zoals het moet. Er zal via een echografie gekeken worden of het vruchtje in of buiten de baarmoeder zit. Soms wordt er ook een bloedafname gedaan als de echo niet duidelijk was. Daarmee wordt waarde van het hcg hormoon bepaald. De kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is hoog als het hCG zeer laag is voor de duur van de zwangerschap. Bij een normale waarde en weinig klachten wordt de echografie en het bloedonderzoek herhaald. Het teken van sterk gedaalde hCG waarden is dat je lichaam het vruchtje zelf afstoot en eindigt zoals een miskraam.

Behandeling

Indien het vruchtje niet vanzelf afkomt, is er een behandeling nodig. De behandeling, of beter gezegd, de verwijdering het vruchtje kan door middel van medicijnen of door een operatie. Er wordt gekeken welke methode bij jouw situatie past. Men kiest altijd voor de methode die weinig tot geen impact heeft op je vruchtbaarheid, voor zover dat mogelijk is. Soms moet er geopereerd worden.

Behandeling met medicijnen

Als uit het bloedonderzoek blijkt dat de hCG waarde laag is, er geen gescheurde eileider is en geen bloedingen zijn opgetreden en het vruchtje nog geen hartactie heeft, zal er gekozen worden voor een kuur met injecties van het medicijn methotrextaat. Hoeveel injecties gegeven moeten worden is afhankelijk van de hoogte van de waarde van het hCG. Methotrexaat is medicijn dat de celdeling remt en doodt. Het vruchtje wordt door de injecties afgebroken en geabsorbeerd door het lichaam.
Het voordeel van methotrexaat is dat geen negatief effect op je vruchtbaarheid heeft. Het nadeel is dat je 3 tot 6 maanden na de laatste injectie niet zwanger mag worden. Zo ben je er zeker van dat het medicijn uit je lichaam is en geen invloed heeft op een nieuwe zwangerschap.

Operatie

Wanneer de buitenbaarmoederlijke zwangerschap al wat langer duurde moet er operatie aan te pas komen. Het vruchtje wordt vaak tijdens een laparoscopie (kijkoperatie) verwijderd. Bij een ernstige situatie, zoals een gescheurde eileider, moet het vruchtje en de eileider volledig verwijderd worden via een gewone buikoperatie. Soms is er ook een bloedtransfusie nodig.

Zwanger worden na buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Een EUG heeft meestal geen verdere gevolgen voor je vruchtbaarheid. De meeste vrouwen worden gewoon terug zwanger na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Na de behandeling met methotrexaat moet je 3 tot 6 maanden wachten voordat je weer terug zwanger mag worden. Na een spontane uitdrijving van het vruchtje en na een operatie kun je zwanger worden van zodra je weer een eisprong hebt. Vaak wordt wel geadviseerd om een menstruatie af te wachten. Zelfs na de verwijdering van een eileider kun je zwanger worden. Wel kan het dan wat langer duren voordat je zwanger raakt. Gemiddeld gezien duurt het ongeveer een jaar voordat de overgebleven eileider de functie van de verwijderde eileider heeft overgenomen.

Het is belangrijk om bij een nieuwe nieuwe zwangerschap direct contact op te nemen met je dokter, want er is een kans dat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zich herhaalt. Er moet dan een vroege echo gemaakt worden om na te gaan of de zwangerschap nu wel in de baarmoeder ontwikkelt.

  • Facebook
  • Twitter
  • Google+

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *